آخرین بازبینی: ۶ مرداد ۱۴۰۵
یکی از جمله‌هایی که زیاد درباره آیلتس می‌شنویم این است که «ریدینگ جنرال آسان‌تر از آکادمیک است». این حرف تا حدی درست است، اما اگر فقط به همین جمله تکیه کنید ممکن است برداشت اشتباهی از نمره‌دهی آزمون پیدا کنید.
متن‌های General Training معمولاً ساده‌تر و روزمره‌تر هستند، اما برای گرفتن یک Band مشخص اغلب باید به تعداد بیشتری از سؤال‌ها درست پاسخ دهید. بنابراین ساده‌تر بودن متن لزوماً به معنی آسان‌تر بودن گرفتن نمره نیست.
اگر می‌خواهید تفاوت Academic و General را در هر چهار مهارت ببینید، ابتدا مقایسه کامل آیلتس آکادمیک و جنرال را بخوانید. در این مطلب فقط روی Reading تمرکز می‌کنیم.
ساختار ریدینگ آکادمیک و جنرال چه شباهتی دارد؟
قبل از بررسی تفاوت‌ها، بهتر است ببینیم چه چیزهایی در هر دو نسخه یکسان است.
زمان آزمون ۶۰ دقیقه است. در هر دو نسخه باید Reading را در همین زمان تمام کنید.
هر دو آزمون ۴۰ سؤال دارند. هر پاسخ صحیح یک امتیاز خام دارد و ارزش سؤال‌ها با هم تفاوتی ندارد.
زمان جداگانه‌ای برای انتقال پاسخ‌ها ندارید. این موضوع گاهی با Listening اشتباه گرفته می‌شود. در Reading، همان ۶۰ دقیقه شامل وارد کردن پاسخ‌ها در پاسخ‌نامه هم می‌شود.
انواع سؤال‌ها در هر دو نسخه مشابه‌اند. ممکن است با سؤال‌هایی مثل Multiple Choice، True/False/Not Given، Yes/No/Not Given، Matching Headings، Sentence Completion، Matching Information، تکمیل جدول یا خلاصه و Short Answer روبه‌رو شوید.
دقت در نوشتن پاسخ اهمیت دارد. در سؤال‌هایی که باید پاسخ را بنویسید، مواردی مثل املا و رعایت دستور سؤال می‌توانند در درست یا غلط شدن جواب مؤثر باشند.
در نتیجه، تفاوت اصلی ریدینگ آکادمیک و جنرال بیشتر به نوع متن‌ها و نحوه تبدیل نمره خام به Band مربوط می‌شود.
متن‌های ریدینگ آکادمیک و جنرال چه تفاوتی دارند؟
در Academic Reading با سه متن نسبتاً بلند روبه‌رو می‌شوید. متن‌ها معمولاً از منابعی مثل کتاب‌ها، مجلات، روزنامه‌ها یا منابع آنلاین انتخاب می‌شوند و لحن آن‌ها بیشتر به متون علمی و دانشگاهی نزدیک است.
قرار نیست برای فهم متن متخصص آن حوزه باشید. اگر اصطلاح تخصصی خاصی برای درک متن ضروری باشد، معمولاً توضیح لازم در اختیار شما قرار می‌گیرد. بعضی متن‌ها نیز ممکن است همراه با نمودار، تصویر یا دیاگرام باشند.
ساختار General Training Reading متفاوت است:
بخش ۱: معمولاً شامل چند متن کوتاه درباره موقعیت‌های روزمره است؛ مثل اطلاعیه، آگهی یا برنامه زمانی.
بخش ۲: متن‌ها بیشتر به محیط کار مربوط می‌شوند؛ برای مثال شرایط استخدام، آموزش کارکنان یا قوانین محل کار.
بخش ۳: شامل یک متن بلندتر درباره موضوعی عمومی است که می‌تواند از کتاب، مجله، روزنامه یا منابع آنلاین گرفته شده باشد.
بنابراین نوع چالش در دو آزمون کمی فرق می‌کند. در Academic معمولاً باید یک متن طولانی‌تر و ساختارمند را دنبال کنید، در حالی که در General به‌خصوص در بخش‌های اول ممکن است لازم باشد بین چند متن کوتاه جابه‌جا شوید و اطلاعات مشخصی را سریع پیدا کنید.
آیا ریدینگ جنرال واقعاً آسان‌تر است؟
از نظر زبان و نوع متن، General Training معمولاً قابل‌دسترس‌تر به نظر می‌رسد. اما این تمام ماجرا نیست.
هر دو نسخه ۴۰ سؤال دارند، ولی تعداد پاسخ‌های صحیحی که برای رسیدن به یک Band مشخص نیاز دارید معمولاً یکسان نیست. در General Training اغلب باید پاسخ‌های درست بیشتری داشته باشید.
به‌طور تقریبی، تبدیل نمره خام به Band به شکل زیر دیده می‌شود:
| Band | Academic | General |
|---|---|---|
| 4.0 | 10 | 15 |
| 5.0 | 15 | 23 |
| 5.5 | 19 | 27 |
| 6.0 | 23 | 30 |
| 6.5 | 27 | 32 |
| 7.0 | 30 | 34 |
| 7.5 | 33 | 36 |
| 8.0 | 35 | 37 |
| 9.0 | 39 | 40 |
مثلاً برای Band 6 در این جدول تقریبی، حدود ۲۳ پاسخ صحیح در Academic در برابر حدود ۳۰ پاسخ صحیح در General قرار می‌گیرد. برای Band 7 نیز این عدد تقریباً ۳۰ در Academic و ۳۴ در General است.
به همین دلیل بهتر است در General سؤال‌های ساده‌تر ابتدای آزمون را دست‌کم نگیرید. از دست دادن چند سؤال به دلیل عجله یا بی‌دقتی می‌تواند حاشیه امن شما را برای رسیدن به نمره هدف کمتر کند.
جدول تبدیل نمره را چطور استفاده کنیم؟
یک نکته مهم درباره جدول بالا این است که نباید آن را به‌عنوان یک جدول ثابت و تضمینی برای همه آزمون‌ها در نظر گرفت.
آستانه تبدیل Raw Score به Band ممکن است بین نسخه‌های مختلف آزمون کمی تغییر کند. به همین دلیل اعدادی که در سایت‌های آموزشی و آزمون‌های آزمایشی می‌بینید بیشتر برای تخمین سطح و برنامه‌ریزی تمرین مناسب‌اند.
مثلاً اگر هدف شما Band 7 در General است، جدول به شما نشان می‌دهد که بهتر است عملکردتان به محدوده حدود ۳۴ پاسخ صحیح یا بیشتر برسد. در تمرین حتی می‌توانید کمی بالاتر از حد هدف کار کنید تا برای خطاهای احتمالی حاشیه داشته باشید.
اگر مرتب روی مرز یک Band قرار می‌گیرید، بهتر است نتیجه را قطعی ندانید و تمرین را ادامه دهید تا نمره خام شما با فاصله بیشتری از آن مرز عبور کند.
مدیریت زمان در ریدینگ آکادمیک و جنرال
هر دو نسخه ۶۰ دقیقه زمان دارند، اما لازم نیست این زمان را دقیقاً به یک شکل تقسیم کنید.
در Academic Reading سه متن اصلی دارید و تقسیم تقریبی ۲۰ دقیقه برای هر Passage می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. این یک قانون رسمی نیست، اما کمک می‌کند متوجه شوید چه زمانی بیش از حد روی یک متن یا سؤال مانده‌اید.
اگر چند دقیقه روی یک سؤال متوقف شده‌اید، معمولاً بهتر است آن را علامت بزنید و جلو بروید. ماندن بیش از حد روی یک سؤال ممکن است باعث شود در پایان فرصت پاسخ دادن به سؤال‌های ساده‌تر را از دست بدهید.
در General Training Reading تقسیم کاملاً مساوی زمان همیشه بهترین روش نیست. بخش‌های ابتدایی معمولاً شامل متن‌های کوتاه‌ترند و بهتر است آن‌ها را با سرعت مناسبی تمام کنید تا برای متن بلندتر بخش سوم زمان کافی داشته باشید.
مثلاً می‌توانید در تمرین بررسی کنید که آیا می‌توانید بخش اول را در حدود ۱۵ دقیقه یا کمتر تمام کنید، بدون اینکه دقتتان افت کند. زمان باقی‌مانده در بخش سوم بسیار مفید خواهد بود.
برای تمرین دقیق‌تر این مهارت، راهنمای مدیریت زمان ریدینگ آیلتس را هم ببینید.
True/False/Not Given در هر دو آزمون یک منطق دارد
چون انواع سؤال در Academic و General مشترک‌اند، بسیاری از اشتباهات هم در هر دو نسخه تکرار می‌شوند. یکی از رایج‌ترین نمونه‌ها تفاوت میان False و Not Given است.
False: اطلاعات متن با جمله سؤال در تضاد است.
Not Given: متن اطلاعات کافی برای تأیید یا رد آن جمله نداده است.
اینجا دانش عمومی شما نباید وارد تصمیم‌گیری شود. ممکن است بدانید یک جمله در دنیای واقعی درست یا غلط است، اما در Reading تنها اطلاعاتی که داخل همان متن آمده‌اند اهمیت دارند.
به واژه‌هایی مثل all، most، some، only، always و never هم دقت کنید. گاهی تفاوت پاسخ درست و غلط فقط در یکی از همین کلمات است.
نکته دیگر این است که سؤال معمولاً عبارت‌های متن را کلمه‌به‌کلمه تکرار نمی‌کند. مترادف‌ها و بازنویسی جمله‌ها بخشی طبیعی از Reading هستند، بنابراین صرفاً جست‌وجوی عین کلمات سؤال در متن همیشه جواب نمی‌دهد.
در سؤال‌های Yes/No/Not Given نیز منطق مشابه است، با این تفاوت که معمولاً باید موضع یا دیدگاه نویسنده را بررسی کنید.
برای تمرین انواع سؤال با زمان‌بندی مشخص می‌توانید از صفحه تمرین ریدینگ لاتورین استفاده کنید.
چطور سطح واقعی ریدینگ خودمان را بفهمیم؟
برای ارزیابی واقعی‌تر، بهتر است هر چند وقت یک‌بار یک Reading کامل را در شرایط نزدیک به آزمون انجام دهید: ۴۰ سؤال، ۶۰ دقیقه، بدون توقف و بدون دیکشنری.
حل کردن یک Passage برای تمرین مفید است، اما همیشه تصویر کاملی از عملکرد شما نمی‌دهد. بخشی از دشواری Reading مربوط به حفظ تمرکز تا انتهای آزمون و مدیریت فشار زمان است؛ چیزی که در تمرین‌های کوتاه کمتر دیده می‌شود.
بعد از هر آزمون کامل فقط به تعداد پاسخ‌های درست نگاه نکنید. بررسی کنید خطاها بیشتر در کدام بخش یا نوع سؤال جمع شده‌اند.
ممکن است متوجه شوید در Matching Headings مشکل دارید، در True/False/Not Given زیاد اشتباه می‌کنید یا در Passage آخر به دلیل کمبود زمان دقتتان پایین می‌آید. دانستن این الگوها مشخص می‌کند تمرین بعدی شما باید روی چه چیزی متمرکز باشد.
همچنین بهتر است نسخه تمرینی با آزمونی که قرار است بدهید هماهنگ باشد. تمرین متن‌های Academic می‌تواند برای تقویت Reading مفید باشد، اما اگر آزمون شما General Training است، باید با ساختار و میزان دقت موردنیاز همان نسخه هم به‌اندازه کافی تمرین کنید.
اگر می‌خواهید عملکرد خودتان را در شرایط نزدیک‌تر به آزمون بررسی کنید، می‌توانید یک آزمون کامل و زمان‌دار را انجام دهید: